De meest relaxte manier om zoogdieronderzoek te doen is het verzamelen en uitpluizen van braakballen. Braakballen van uilen lenen zich hiervoor het best. Het maagzuur van de uilen is niet zo sterk, zodat de botjes van de gegeten muizen intact blijven en makkelijk kunnen worden gedetermineerd. Roofvogels produceren ook braakballen, maar de botjes zijn meestal zo ver verteerd dat niet meer te achterhalen is welke muizen ze hebben gegeten. En daar gaat het om. Als bekend is waar de braakballen lagen weten we ook welke muizen daar voorkomen.

Voor Zoogdieratlas Utrecht verzamel ik braakballen. Wil jij mij daarbij helpen. Nu is de beste tijd om braakballen te zoeken. De vegetatie is nog niet zo uitbundig, waardoor de braakballen op de grond nog opvallen. Vooral in het bos waar ransuilen 's winters bij elkaar kruipen om de koude nachten door te komen kan je soms veel braakballen bijeen vinden.

Braakballen van kerkuilen vind je op zolders van boerderijen en kerken. Ook in de kasten die speciaal voor uilen zijn opgehangen liggen braakballen. Bij het controleren van zolders en nestkasten heb je uiteraard toestemming van de eigenaar/bewoner nodig. In het bos gevonden braakballen kan je gewoon mee naar huis nemen om ze uit te pluizen.

Je kan de braakballen in een doos sturen naar (postzegel is niet nodig, maar mag wel):
Zoogdiervereniging
t.a.v. Zoogdieratlas Utrecht
Antwoordnummer 98198
6500 VA Nijmegen

Doe er een briefje bij met de locatie (liefst aangegeven op een kopie van een kaart) en de datum waarop je de braakballen hebt gevonden.

Als je de braakballen zelf uitpluist, moet je de botjes bewaren en deze naar bovenstaand adres sturen. Ook dan met een briefje er bij waarop de vindplaats en de datum staan en een lijst met de soorten die het volgens jou zijn. Wij hebben de botjes nodig om jouw werk te controleren. Voor het atlasproject is het belangrijk dat we zeker weten dat de determinatie van de (spits)muizen juist is.

Succes en fijne wandeling in het bos.